nieuws

Herbeleef de vredeswandeling in Haacht

Het is ondertussen een vaste traditie geworden, ook dit jaar en dit voor de derde keer vond tijdens de Vredesweek een vredeswandeling plaats in Haacht. De succesformule bestaat uit een tocht langs historische plekken, inspirerende teksten over vrede en gerechtigheid en stilte. In het teken van de thematiek ‘Iedereen Thuis’ stonden op 22 september oorlogsmonumenten in de kijker. Ze herinneren aan een tijd dat mensen hun huis moesten ontvluchten voor de naderende vijand.

Thuis: wie geluk had vond elders een (tijdelijk) onderkomen. Tegelijkertijd appelleren deze restanten ons: ‘Hoe gaan wij vandaag om met mensen op de vlucht?  Waar kan ik positief bijdragen aan een maatschappij waar niemand uitgesloten wordt?’

In de XXste-Konvooi straat luisteren we hoe 3 studenten in april 1943 vanuit Brussel naar Haacht fietsten. Met  risico van eigen leven brengen ze een trein, met joden onderweg naar Auswitch, tot stilstand. Enkele joden kunnen ontsnappen en duiken onder.  

Waar de Dijle sinds eeuwen een natuurlijke grens is tussen bijvoorbeeld de Eburonen en Nerviërs of de bisdommen Luik en Kamerrijk verbindt de Hansbrug thans de twee oevers van de Dijle. We luisteren naar de getuigenis van een Haachtenaar die in 1940 als knaapje vlakbij woonde. In de oorlog werd de brug opgeblazen door de Belgen om de Duitsers tegen te houden, na herstel werd ze op het einde van de oorlog door de  Duitsers verwoest om de geallieerden tegen te houden. Blazen wij vandaag bruggen op of bouwen we aan verbindingen tussen mensen?  

Onderweg aan de Anti-Tankgracht staan we even stil. De ene zijde was –zogenaamd - Belgisch gebied. De andere zijde was -zogezegd -vijandelijk gebied, bedoeld om onder water te lopen.  Wie is mijn vijand? Wie is mijn vriend? We worden nog stiller als we luisteren hoe Simon, het jongetje dat kon ontsnappen uit de trein, in 2012 Koenraad ontmoet, de zoon van een collaborateur. Beiden zijn nu tachtigers en een levend voorbeeld van vergeving en verzoening.

Het knuppelpad in het Haachts Broek legt een weg doorheen moerassig gebied. Het is tegelijkertijd een metafoor voor het werken aan vrede. Ook al lijkt het een onmogelijke taak, toch is er een weg. We mogen stappen in het spoor van velen die ons voorgingen naar vrede. Laten we elkaar bemoedigen en verder werken aan een begaanbaar pad zodat ook anderen ons navolgen. Ook al is de ondergrond drassig, zijn de omstandigheden moeilijk of lijkt de samenleving onzeker.

Tijdens het laatste stuk van de wandeling begint het te regenen. Het smalle pad langs de Leibeek vraagt al onze aandacht en we wandelen in stilte verder. Een deelnemer ervaart het als ‘een uitzonderlijke verbondenheid tijdens het stille eind-stukje wandelen’.

We sluiten de wandeling af aan Haacht Station met een stukje Peace of Cake en wensen elkaar al zingend ‘Vrede en alle goeds’.

Wies Beckers, vredesweekpartner TAU

partners